[Mean] ว่าด้วยการหาว
posted on 03 Jul 2008 09:19 by obvious in Meanการหาวนับเป็นพฤติกรรมที่แปลกมาก
ในวงสนทนาที่สามารถมองเห็นหน้ากันหมดได้นั้น ถ้าเกิดมีใครสักคนแสดงพฤติกรรมนี้ออกมาหล่ะก็
คนทั้งวงอาจจะพากันหาวเกือบทั้งหมด
นักวิทยาศาสตร์ชาวโลกบอกเอาไว้ถึงสาเหตุที่เราหาว
คิดง่ายๆ ก็คือในตัวเรานั้นมีคาร์บอนไดออกไซด์น้อยมากอย่างแรง
ออกซิเจนก็เลยเปรียบเสมือนชาวม้ง เป็นชนกลุ่มน้อย
ร่างกายจึงจำเป็นที่จะตองหาวิธีรับเอาออกซิเจนเข้ามาในปริมาณมากๆ อย่างรวดเร็ว
พวกเราจึงพากัน หาว
แม้จะอธิบายหลักเกณฑ์เป็นขั้นเป็นตอนได้ถึงขนาดนี้
แต่ปัจจุบันก็ยังไม่มีใครรู้อยู่ดีว่าทำไมพอเราเห็นคนอื่นหาวแล้ว เราต้องหาวด้วย
ตอนเด็กๆ เคยคิดเองเออเอง หาเหตุผลมาอธิบายปรากฏการณ์เอาเองว่า
ถ้าเราหาวแล้ว เราจะสูบเอาออกซเจนรอบตัวเข้าไปรวดเดียวในปริมาณมากอย่างแรง
คนที่อยู่รอบๆ เรา จึงไม่มีออกซิเจนเพียงพอให้ใช้ ก็เลยต้องหาวบ้าง เพื่อรีบสูบเอาออกซิเจนบริเวณอื่นมาใช้เช่นกัน
....อืม ... ฟังดูเป็นเหตุเป็นผลดีชะมัด
แต่พอโตขึ้นมาหน่อย เล่นฟุตบอล
เห็นเพื่อนที่ยืนอยู่อีกฟากของสนาม ประมาณเกือบ 300 เมตร หาวออกมา
.....กูหาวตามมันซะอย่างงั้น
คิดว่ามนุษย์คงไม่มีอวัยวะที่ทรงพลังขนาดสูบเอาออกซิเจนอีกฟากสนามมาใช้ได้เป็นแน่
ก็เลยคิดว่าสิ่งที่เราคิดคงไม่ใช่แหงๆ
แหม... ความจริงหวังได้รางวัลโนเบลสาขาชีววิทยานะเนี่ย ในฐานะที่เป็นบุคคลแรกของโลกที่อธิบายการหาวของคนได้
ตอนนี้นักวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน ก็เลยข้างๆ คูๆ
แถออกไปว่า ที่เราหาวตามกันนั้น เป็นเพราะเราเพียงต้องการที่จะแสดงอารมณ์ร่วมกันเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรมาก
ซึ่งพฤติกรรมนี้ น่าจะแสดงเฉพาะสัตว์ในสปีชี่ย์เดียวกันเท่านั้น
คงไม่มีใครหรอกมั้ง
ที่เห็นแมวที่บ้านหาว แล้วหาวตามแมว ---> (ประโยคนี้เหมือนสุภาษิตเลยแฮะ)
แต่ก็ยังไม่มีใครยืนยันอย่างชัดเจนว่ามันเป็นเพียงการแสดงอารมณ์ร่วมเท่านั้นจริงๆ
หลายคนอาจมองเรื่องนี้เป็นเรื่องเล็กน้อย
อาจจะคิดว่า จะอยากรู้ไปทำไมกันเนี่ย เอาเวลาไปคิดถึงอาหารมื้อหน้าจะดีกว่า
อืม...ผมก็ว่าคุณคิดถูกแล้วครับ
คนเราควรคิดถึงเรื่องใหญ่ๆ ที่สำคัญกับเราก็จริง
เพียงแต่ในบางครั้ง การสังเกตเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็เป็นสิ่งจำเป็น
VM. หายไปนานนะครับไม่ได้เสียชีวิต ที่หายไปเป็นเพราะยุ่งเฉยๆ ทั้งเรื่องเรียน ทั้งเรื่องซ้อมกีฬา แล้วก็กิจกรรมต่างๆ อีกเยอะโคตรๆ ถ้าเปรียบเป็นขี้หล่ะก็ มันคงกองอยู่ยาวเหยียดจากรูตูด ถึงลำไส้เล็กตอนต้น