!!Bang Bang, Mystery Rain!!

ไม่ได้เขียนเล่าเรื่องของตัวเองซะนาน
ปิดเทมอก็ได้โอกาสอัพซักที

วันนี้ตื่นเช้ามาเดินออกไปนอกบ้าน สังเกตเห็นหมาเรา 2 ตัวกำลังเล่นกันอยู่
(ที่บ้านเลี้ยงหมา 4 ตัว)
เป็นหมาที่อยู่ในช่วงเจริญเติบโตทั้งคู่ คือเป็นหมาวัยระหว่างหมาเด็กกับหมาโตเต็มวัย
ยืนดูพวกมันเล่นกันไปเล่นกันมาสักพัก
แล้วอีหมาตัวหนึ่งเหวย ต่อมเพศดันเสือกเจริญปุ๊บปั๊บขึ้นมาเหวย
กระโดดขึ้นคร่อมเพื่อน ขยับเอวไปมา ป้าบ ป้าบ ป้าบ
โอ้วๆๆๆๆ อะไรกันเนี่ยยยยยย
แล้วอีหมาอีกตัวเสือกทำทองไม่รู้ร้อน นึกว่าเพื่อนเล่นด้วย ก็ยืนให้เค้าทำอยู่นั่นแหละ

ทั้งๆ ที่เป็นหมาตัวผู้ทั้งคู่ อืมมมม...เยี่ยม

.

.

จะว่าไป...ความจริงเรื่องพวกนี้ก็เคยเห็นมานักต่อนักแล้วครับ
แต่ที่ประทับใจที่สุดคือ ในช่วงเปิดเทมอผมกับเพื่อนๆ ชอบถืออาหารออกไปกินกันนอกโรงอาหาร
สาเหตุเพราะ
1. มีโต๊ะเหมือนกัน
2. บรรยากาศดีมาก
3. กินในโรงอาหาร คนกินเยอะ มันจะสถุลได้ไม่เต็มที่

วันนั้นเกิดเหตุการณ์ดาวนาเมกระเบิดหรือไรไม่ทราบ
คณะหมาเว้ย คณะหมาในโรงเรียนดันเสือกพร้อมใจแรลลี่กันเข้ามา
ในบริเวณที่พวกเรากำลังกินข้าวกันอยู่
กินๆ กันไปสักพักเริ่มที่จะไม่ไหว
หมา 4 ตัว จับคู่กันเป็น 2 คู่ ทำการสวิงกิ้ง ป้าบ ป้าบ ป้าบ กันอย่างหน้าเอน็จอนาจ
ต่อหน้าต่อตา
หมาที่เหลือทำเป็นด้อมๆ มองๆ คอยเพื่อที่จะทำการป้าบต่อไป
ความจริงถ้าป้าบกันเฉยๆ ตูจะไม่ว่าอะไรเลย
แต่แมร่งเสือกมาป้าบกันใต้โต๊ะที่พวกตูกินข้าวกันอยู่นี่สิ เยี่ยมจริงๆ

.

.

กินไปกินมาเริ่มไม่ไหว ทำการย้ายโต๊ะกันเป็นการด่วน อีหมาพวกนั้นเห็นว่าโต๊ะว่าง
วรยุทธ์ดันบังเกิดซะอย่างงั้น มันเอาลมปราณมาจากไหนของมันไม่รู้
กระโดดขึ้นไปป้าบกันบนโต๊ะกินข้าวกันอย่างดุเดือด ป้าบ ป้าบ ป้าบ เยี่ยมมม

.

.

ปีนี้ผมต้องสอบเข้ามหา'ลัยแล้วครับ
ตั้งใจจะเลือก 2 คณะ คือ ไม่สัตว์แพทย์ศาสตร์ ก็นิติศาสตร์
พอแม่รู้เท่านั้นแหละ สรรพนามที่ใช้เรียกลูกก็เปลี่ยนไป
แต่ก่อน เวลามีอะไรจะเรียกแค่ ปิง ธรรมดา
แต่ช่วงนี้แกจะเห่อมากเป็นพิเศษ จะเรียกแต่ หมอปิงๆ
(อ้าวๆๆๆ แล้วนิติศาสตร์มันหายไปไหนแล้วฟร่ะ)

แหม...ฟังแล้วก็เขินสิครับพี่น้อง ทั้งๆ ไม่ได้เป็นหมอ แล้วมีคนมาเรียกนี่
แล้ววัฒนธรรมนี้ก็เริ่มแพร่หลายจากแม่ผมเป็นต้นมา
ล่าสุด...วันนี้เดินไปซื้อน้ำแข็งหน้าปากซอย
ป้าเจ้าของร้านเดินออกมาจากร้านถามว่า "อ้าว...หมอปิง จะเอาอะไรรึ?"

อืมมม...เยี่ยมมมมจริงๆ

.

ขอเล่าเรื่องน่ากลัวที่พึ่งไปเจอมากับตัวละกันครับ
มีวันนึงผมขึ้นไปนอนกลางวันบนห้องนอนพ่อกับแม่
เพราะเตียงห้องพ่อแม่มันใหญ่ น่านอนมาก

หลังจากหลับไปสักพัก

.

.

ก็ได้กลิ่นแปลกๆ เหวย
กลิ่นมันแบบว่าเหม็นโคตรๆ กลิ่นเหม็นแรงมากๆ
เว้ยยยยยยย เอาแล้ววววววว ผีอำแน่ๆ ซวยแล้วตู

ที่เคยอ่าน เคยฟัง เคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับผีมาอ่ะนะ
เค้าว่ากันว่าถ้าได้กลิ่นหอมๆ อ่ะ แสดงว่าผีเค้ามาดี
แต่ถ้าได้กลิ่นเหม็นแบบไม่บันยะบันยัง แบบกลิ่นศพอ่ะ มาร้ายชัวร์ๆ

เว้ยยยยยยย จะเอาอะไรไปสู้มันล่ะเหวยยยยย
ตัดสินใจลืมตา ลุกขึ้นมานั่งบนเตียง กะว่าเจอก็ให้เจอไปเลย จะได้ไม่มีอะไรคาใจ
(แหมม... แมนจริงๆ)
จะว่าไป เป็นใครก็น่าจะลุกนะ เพราะการอยู่เฉยๆ โดยมีสิ่งที่ไม่รู้อยู่รอบตัวอ่ะ
มันน่าอึดอัดจะตาย

หลังจากลุก แล้วมองไปรอบๆ ห้อง

.

.

ไม่เจออะไรแฮะ?
แต่ว่ากลิ่นยังอยู่ แล้วกลิ่นมันมาจากไหนหว่า?

มองไปใต้เตียง

มองในกระจก

เปิดตู้เสื้อผ้า

.

ไม่เจออะไรแฮะ?
ฉับพลัน เกิดพุทธิปัญญาขึ้น มองออกไปนอกหน้าต่าง

.

.

กลายเป็นเพื่อนบ้านจ้างรถมาสูบส้วมนี่เอง

จะว่าไป ก็พึ่งจะรู้นี่แหละ ว่าถ้าเอาขี้มารวมกันเยอะๆ มันจะมีพลังเหม็นซ่อนเร้นขนาดนี้